نذر شستشو

 

رسم ورسوم و سنت های عزاداری فارغ از فرم هایی که امروز به ارث رسیده است شامل مفاهیم و المان های معرفتی زیادی بوده که در طول زمان و در لابلای مدرنیته ازبین‌رفته است، مفاهیمی که مغز و هسته این رسومات بوده و عامل افزایش معرفت جمعی و فردی به حساب می آمده، یکی از این رسم ها نذر شستشو(شستن ظرف و دیگ‏ هیئت ها) بود که قدما برای آن ثوابی عظیم متصور بوده اند، شستن ظروف داوطلبان زیادی داشت و به قول معروف قسمت هر کسی نمی شد.

معرفت آموزی در صف شستن بشقاب‏ و لیوان ‏های استیل، ملامین و شیشه ای به ترتیب خیس کردن، کف مال کردن، آبکشی و در بعضی موارد خشک کردن در مدرسه هیئت عزاداری امام حسین معمولا تا پاسی از شب طول می کشید.

دوستی ها و گفتگو‏های بی ریا و بی طبقه هنگام شستن ظروف تجربه ای بود که در کنار کارتیمی، دیگرخواهی و فداکاری، ایثار و بخشش از شب های هیئت با خود به خانه می بردیم.

شستن ظرف هیئت از آن دست کارهایی بود که فقط به نیت خودسازی و کسب معرف انتخاب می شد، نه صدایی داشت که با محکم تر کوبیدن آن خودت را به دیگران نشان بدهی، نه تیغه‏ای که با تکان دادنش توان جسمانی ات را به رخ دیگران بکشی و نه میکروفونی در کار بود تا زیبایی صدات را در تحریر ها تحسین کنند، گاهی فقط خودت بودی و سکوت شب های محرم و آب سرد زمستان و چربی هایی که به سختی پاک می شد.

ولی متاسفانه مدرنیته و ورود پلاستیک به همه زوایای زندگی، توزیع غذا در ظروف پلاستیکی یک بار مصرف و حتی بیرون بر شدن هیئت ها تقریبا امکلان این تجربه معنوی را غیرممکن کرده و این همه مزیت و نعمت  به دست فراموشی سپرده شده است.

بیایید از امسال نه فقط برای کاهش مصرف پلاستیک، بلکه برای ممکن ساختن این تجربه معرفتی و معنوی منحصر به فرد (نذر شستشو) به جای ظرف یک بار مصرف پلاستیکی از ظروف قابل شستشو برای توزیع غذا در هیئت عزاداری امام حسین استفاده کنیم.

 

کپی و انتشار مطالب این سایت در صورتیکه به نفع عموم باشد نه تنها آزاد است بلکه توصیه می شود.
طراحی و پشتیبانی سایت از محسن اسلامی فر - www.eslamifar.com

جستجو