نذر شستشو

رسم و رسوم و سنت های عزاداری فارغ از فرم هایی که امروز به ارث رسیده است شامل مفاهیم و المان های معرفتی زیادی بوده که در طول زمان و در لابلای مدرنیته ازبین‌رفته است، مفاهیمی که مغز و هسته این رسومات بوده و عامل افزایش معرفت جمعی و فردی به حساب می آمده، یکی از این رسم ها نذر شستشو(شستن ظرف و دیگ‏ هیئت ها) بود که قدما برای آن ثوابی عظیم متصور بوده اند، شستن ظروف داوطلبان زیادی داشت و به قول معروف قسمت هر کسی نمی شد.

معرفت آموزی در صف شستن بشقاب‏ و لیوان ‏های استیل، ملامین و شیشه ای به ترتیب خیس کردن، کف مال کردن، آبکشی و در بعضی موارد خشک کردن در مدرسه هیئت عزاداری امام حسین معمولا تا پاسی از شب طول می کشید.

دوستی ها و گفتگو‏های بی ریا و بی طبقه هنگام شستن ظروف تجربه ای بود که در کنار کارتیمی، دیگرخواهی و فداکاری، ایثار و بخشش از شب های هیئت با خود به خانه می بردیم.

شستن ظرف هیئت از آن دست کارهایی بود که فقط به نیت خودسازی و کسب معرف انتخاب می شد، نه صدایی داشت که با محکم تر کوبیدن آن خودت را به دیگران نشان بدهی، نه تیغه‏ای که با تکان دادنش توان جسمانی ات را به رخ دیگران بکشی و نه میکروفونی در کار بود تا زیبایی صدات را در تحریر ها تحسین کنند، گاهی فقط خودت بودی و سکوت شب های محرم و آب سرد زمستان و چربی هایی که به سختی پاک می شد.

ولی متاسفانه مدرنیته و ورود پلاستیک به همه زوایای زندگی، توزیع غذا در ظروف پلاستیکی یک بار مصرف و حتی بیرون بر شدن هیئت ها تقریبا امکلان این تجربه معنوی را غیرممکن کرده و این همه مزیت و نعمت  به دست فراموشی سپرده شده است.

 بیایید از امسال نه فقط برای کاهش مصرف پلاستیک، بلکه برای ممکن ساختن این تجربه معرفتی و معنوی منحصر به فرد (نذر شستشو) به جای ظرف یک بار مصرف پلاستیکی از ظروف قابل شستشو برای توزیع غذا در هیئت عزاداری امام حسین استفاده کنیم.

منتشر شده در کانال تلگرام امتداد

کپی و انتشار مطالب این سایت در صورتیکه به نفع عموم باشد نه تنها آزاد است بلکه توصیه می شود.
طراحی و پشتیبانی سایت از محسن اسلامی فر - www.eslamifar.com

جستجو