(بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید همانا که خداوند مسرفان را دوست نمی‌دار..." />

 

امر به معروف

"وکلوا واشربوا ولا تسرفوا انه لا یحب المسرفین" <اعراف/سوره۷، آیه۳۱ > (بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید همانا که خداوند مسرفان را دوست نمی‌دارد)

اسراف موضوع امروز و دیروز نیست آنگونه که پیداست انسان همیشهء تاریخ اسراف کننده قهاری بوده است، تا جایی لفظ اسراف در بیست و سه مورد به صورت مشخص در قرآن استفاده شده است، اسراف کننده بودن یا خارج تعادل مصرف کردن دقیقا براساس سبک زندگی شخصی شکل می گیرد، اشاره و تاکید پرشمار قرآن به یک راه کار برای سبک زندگی مسئولانه که شاید درباره کمتر موضوعی تکرار شده باشد نشان از اهمیت این موضوع در سیره الهی دارد.

 متاسفانه مشکلات جامعه امروزی از اسراف عبور کرده و به ورطه مصرف گرایی افتاده است و برای جامعه و فرهنگ مصرف گرا و اسراف کننده با سبک زندگی غیرمسئولانه تفاوتی ندارد در چه مقطع یا موقعیتی است، عزا یا عروسی، مهمانی با سفره اطعام، فرصت مناسبی است تا با بیشترین توان منابع حیاتی کره زمین را نابود کند.

 علی رغم اینکه اصلی ترین کارکرد مراسم های مذهبی از جمله محرم و عاشورا نزدیک شده به سیره الهی و معصومین است متاسفانه مراسم های امروزی محرم حداقل در شکل کمترین نزدیکی را به این سیره دارند. در مکتبی که اسراف را حتی در انفاق جایزی نمی داند چگونه انواع اسراف در برگزاری مراسم های محرم را می بینیم ولی قدمی در راه کاهش آن بر نمی داریم؟

 چگونه است که کمتر خطیبی این آیه قرآن "والذین اذا انفقوا لم یسرفوا ولم یقتروا وکان بین ذلک قواما" <فرقان/سوره۲۵، آیه۶۷ > (کسانی هستند که هرگاه انفاق کنند نه اسراف می‌کنند و نه سخت گیری، بلکه در میان این دو اعتدالی دارند) را موضوع سخنرانی شب های محرم انتخاب نمی‏کند؟ چرا بر سر در هیچ هیئتی این آیه قرآن نصب نمی شود و هیچ ناهی منکری مردم را از اسراف نهی و به کاهش و دورریز غذا امر نمی کند؟

 چرا وقتی چراغانی‏ هیئت ‏ها روز و شب بدون هیچ استفاده‏ای روشن هستند و هیچ مداحی تاکید قرآن به تدبر در طبیعت را اندیشیدن به گرمایش زمین تعبیر نمی‏ کند و این موضوع را به بانیان هیئت گوشزد نمی‏ کند؟

 چرا وقتی شاخه‏ های درختی شکسته می شود تا سیاه بسته شود کسی به جوانان هیئت نمی‏گوید پیامبر اکرم(ص) فرمودند:" شکستن شاخه ای از درختان در نزد من مانند شکستن بال فرشتگان است".

 بارها به نقل از امام حسین(ع)آورده اند که: "من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از شهر خود بیرون آمدم، بلکه هدف من از این سفر امر به معروف و نهی از منکر و خواسته ام از  این حرکت اصلاح مفاسد است […]" < بحار الانوار ،جلد 44،صفحه 329>  آیا امروز و در این شرایط اقتصادی و محیط زیستی منکری از اسراف و معروفی از تعادل و صرفه جویی واجب تر که در قرآن هم به آن اشاره شده باشد وجود دارد؟

 بیایید از امسال محرمی مسئولانه تر داشته باشیم، هر کسی بر ظن خود

منتشر شده در کانال تلگرام امتداد

کپی و انتشار مطالب این سایت در صورتیکه به نفع عموم باشد نه تنها آزاد است بلکه توصیه می شود.
طراحی و پشتیبانی سایت از محسن اسلامی فر - www.eslamifar.com

جستجو