فرهنگ لباس دست دوم

 آغاز ماه مهر برای بسیاری از خانواده ها به معنای شروع مدارس و خرید لباس و کیف و کفش مدرسه است.
متاسفانه گسترش فرهنگ مصرف گرایی و الگوبرداری ناقص(بخشی گزینی) از کشورهای توسعه یافته فضایی را بوجودآورده‌است که اهدا لباس و لوازم‌به دوستان و اطرافیان‌ضد فرهنگ و ناهنجار تلقی شود، در حالی که باید به عنوان یک هنجار قابل قبول و یک رفتار تحسین شده در جامعه شناخته شود.
وقتی آگاه باشیم که فقط برای تولید یک تیشرت‌پنبه ای ۲۵۰۰‌لیتر آب و برای یک شلوار جین ۷۵۰۰ لیتر آب مصرف می شود و برای تولید هر عدد تیشرت حدود ۴ کیلوگرم دی اکسید کربن تولید می شود و اگر بدانیم که سرنوشت لباس هایی که دور می اندازیم‌ چه می شود و شاید ۲۰۰ سال طول بکشد تا تجزیه شود، مسئولانه تر نسبت به خرید لباس و کفشی که فقط چندماه برای کودک ما قابل استفاده است رفتار خواهیم‌کرد.
وقتی از الگوبرداری ناقص از کشورهای درحال توسعه صحبت می‌کنیم دقیقا به همین دلیل است، در آن کشورها به‌طور معمول استفاده از لباس ها و لوازم دست دوم اطرافیان و خرید از فروشگاه های دست دوم‌فروشی فرهنگ غالب است.
این‌ما هستیم‌که به کودکان‌می آموزیم چه چیز بد است چه چیز خوب بیایید آنها را مسئولانه بزرگ کنیم.

جستجو